Yapımı ve yönetmenliği Galip Kürkçü tarafından üstlenilen Anafartalar belgeselinin prömiyeri Mayıs ayında Büyülü Fener sinemasında gerçekleşti. Belgeselde yapının cumhuriyet mirası için önemi, yapıldığı dönemde sanatın kamusallaştırılmasındaki rolü ve senelerdir maruz kaldığı yıkım tehdidinin sonuçları ile ilgili değerlendirmeler yer alıyor. Akademisyenler ve sanatçılarla birlikte, çarşının 1960’lı yıllardaki görkemli günlerinden bugünkü sessiz haline geldiği sürece kesintisiz tanıklık etmiş olan dükkan sahiplerinin anlattıkları bir kenti kent yapan toplumsal bellek ve mekan ilişkisine dair bizlere fikir vermesi açısından önem taşıyor.

Modern dönem yapıları inşa edildiği dönemin üslup ve tekniğini yansıtması sebebiyle belge değeri, halen kullanılıyor ve ihtiyaca cevap verebiliyor olmaları sebebiyle işlevsel ve ekonomik değer, uzun tarihsel süreçte kamusal günlük yaşama tanıklık etmeleriyle de hem bireysel hem toplumsal anlamda anı değeri taşımaktadırlar. Bununla birlikte belirli yapılar kendi ölçeğinde mimari teknik ve kültürel miras değeri de barındırmaktadır. Yapıların bir bütün olarak oluşturduğu bu modern mimari ve kentsel kimlik değerinin yok olması geçmiş nesillerden bugüne gelişen Türkiye’nin ve Ankara’nın kentleşme kültürüne ciddi zararlar vermekte ve yeri doldurulamaz boşluklar oluşmasına sebep olmaktadır. Cumhuriyet mirasının siyasi iktidar tarafından açıkça yok edilmek istenmesi ve yıkımların ardından yerine konulacağı vaat edilen kentsel unsurların yaratacağı rant birçok yerde şehirleşmenin önemli parçalarından endüstri yapılarının, sivil mimari örneklerin, spor yapılarının hatta modern üslupla inşa edilen dini yapıların bile yıkılmasına veya çürümeye terk edilmesine neden olmaktadır. Buna benzer şekilde, Anafartalar Çarşısı’nın da yıkılarak yerine yeniden, aynı işlevli bir bina, çarşı binası yapılması hem kaynakların kullanımı hem de mirasın korunması açısından çok büyük bir kayıp, belgeselde de söz edildiği üzere, manasızdır. Ne yazık ki bugün aynı süreç “millet bahçeleri” için de işlemektedir. Birçok il merkezinde halen kullanılan parklar, içindeki tesisler ve stadyumlar yıkılarak millet bahçeleri ve sosyal tesisler “yeniden” inşaa edilmeye başlanmıştır.

Anafartalar Çarşısı’nın karakterini oluşturan bir başka unsur olarak seramik panolar, belgeselde de sıklıkla bahsedildiği üzere dönemin sanatçıları tarafından yapılmış kendi türlerinin özgün ve gelişkin örnekleridir. Çarşı yapısına yerleştirilen eserlerin sanatsal değerinin ve estetiğinin yanısıra, bu uygulamayı özgün kılan eserlerin özgürce ve sanattan taviz vermeden kamusal alanda sergilenmekte olmalarıdır. Toplumun her kesiminin erişimine açık bu eserler binanın bütünüyle birlikte halkın estetik kültürünü beslemektedir. Türkiye’nin, binanın yapıldığı dönemde sanata verdiği değeri ve estetik anlayışı ortaya koymaktadır.